Gelişen bir enflasyon raporu, ev faturalarını ödeme deneyiminden ayrılabilir gibi görünebilir. Başlık teşvik ediyor, ancak haftalık alışveriş hala bir kez yaptığından daha fazla maliyeti var. Her iki gözlem de doğru olabilir, çünkü enflasyon, fiyatların bir dönemde nasıl değiştiğine dair önlemler, birkaç yıl önce kıyaslandığı gibi.
The The The The The The The The İngiltere Bankası Fiyatlar, malların ve hizmetlerin fiyatlarının zamanla yükseldiği oran olarak açıklar. Bu oran azalırken, pozitif kalırken, genel fiyat seviyesi artacaktır. Fiyatlar daha yavaş ilerliyor; mutlaka geri dönmediler.
Basit bir örnek farkı gösterir. Bir illüstrasyonlu sepetin 100 para birimine mal olduğunu varsayalım. 10% enflasyondan bir yıl sonra, 110 dolara mal oluyor. Eğer enflasyon ertesi yıl% 2'ye kadar yavaşlarsa, sepet 112.20'ye yükseldi. Daha düşük enflasyon oranı artış hızında bir gelişmedir, ancak sepet hala başlangıçtan daha 12.20 maliyetine mal oluyor.
Bu rakamlar varsayımsaldır ve herhangi bir ülkenin mevcut enflasyonunu tanımlamaz. Bu yılın oranını geçen yılki fiyatla karşılaştırdıklarını gösteriyorlar, bugünün alışveriş faturasını eski bir makbuzla karşılaştırarak farklı bir soru. Aynı arithmetic, sepetin dolar, pound, Euro veya Swiss francs fiyatı olup olmadığını uygular.
enflasyondaki yavaşlama genellikle disinflasyon olarak adlandırılır. Deflasyon genel fiyat seviyesinde bir düşüş anlamına gelir. Bireysel ürünler ekonomide deflasyon olmadan daha ucuz hale gelebilir, tıpkı pahalı bir satın alma her kategorinin aynı hızda yükseldiğini oluşturmaz. Bir enflasyon indeksi, daha geniş bir ölçüye birçok fiyat hareketini birleştirir.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, Çalışma İstatistik Bürosu Tüketici Fiyat Endeksi'nin ortalama bir tüketici harcamasını yansıttığını açıklıyor. Bireysel bir ev farklı bir oran yaşayabilir çünkü bütçe bu ortalamadan farklıdır. Birisi hızla yükselen bir kategoride büyük bir gelir payı harcıyor, başlık figüründen daha fazla baskı hissedebilir.
Bu ayrım aynı zamanda ülkeleri karşılaştırırken da önemlidir. Almanya ve Fransa Euro'yu paylaşıyor, ancak bir ev masrafları hala konumuna, konut durumuna ve alışverişlerine bağlı. The The The The The The The The Avrupa Merkez Bankası Euro Bölgesindeki tüketici enflasyonunu değerlendirmek için Tüketici Fiyatlarının Uyum Endeksi'ni kullanır. Bu toplam para politikası için faydalıdır; her sakinin maliyetinin kişisel bir hesabı değildir.
Affordability ayrıca gelire bağlıdır. Başka basitleştirilmiş bir örnekte, ilgili fiyatlarda% 3 artış, daha az satın alabilecek olan ücretten ayrılır. Daha sonra bir ücret artışı, fiyatların önceki seviyelere geri dönmeden satın alma gücünü artırabilir. Harcamalarda vergiler, faydalar ve değişiklikler ev sonucunu daha da değiştirebilir.
Şirketler için, aynı ayrım, daha yavaş enflasyonun neden derhal fiyat kesintisi yaratmadığını açıklamaya yardımcı olur. Bir maliyette daha küçük bir artış hala bir artıştır. Bir şirketin fiyatlarını değerlendirmek, gerçek harcamalarını ve marjlarını incelemeyi gerektirir, çünkü ulusal enflasyon oranındaki düşüşin daha önceki tüm maliyet artışlarını tersine çevirmiştir.
Bir sonraki enflasyon başlığını okuduğunuzda, faydalı sorular hangi süreyi kapsar, hangi fiyatları ölçer ve ev gelirinin nasıl birlikte değiştiğini. enflasyonun düşmesi belirsizlikleri azaltabilir ve baskı hızını hafifletebilir. Fiyatların neden yüksek olduğunu anlamak, bu ilerlemenin neden checkout'ta anlamlı hissetmek için zaman alabilir.
