Ana söz önümüzdeki yıl GSYH'nin yüzde 2.2'si olmak için, yaklaşık 5.5 trilyon ruble (49 milyar pound), bu yılın yaklaşık yüzde 3'ü bekleniyor. Bütçe gelirleri yüzde 7.5 arttı, enflasyon dikkate alındıktan sonra yüzde 1'dir. Açıklamalar yüzde 6'dan daha az artacaktır, ki bu gerçek anlamda yüzde 1'in azaltılması anlamına gelir. Ukrayna'nın işgalinden bu yana ilk kez, hükümet bile ülkenin Ulusal Birliği Fonunu zor zamanlarda yeniden inşa etmeye başlamayı planlıyor. Bu fonun üçte ikisi zaten Rus savaş ekonomisini ayakta tutmak için harcanmıştır.
Her şey prudent finansal politika olarak yorumlanır ve böylece birisi buna inanmış olsaydı olur. Maliye Bakanlığı'nın planı önümüzdeki yıl yüzde 1.4 oranında büyüyecek. Merkez Bankası yüzde 1.2 büyüme bekliyor, O ECD sadece yüzde 0,5. Bakanlık ayrıca enflasyonun bu yılın sonunda yüzde 6.8'den 2027 sonuna kadar yüzde 4'e düşeceğini varsayıyor. Her gün mağazalarda fiyatları gören ortalama Ruslar, farklı düşünün. Önümüzdeki yıl yüzde 14.2 artışlarını bekliyorlar ve ödediği fiyatların şimdi yüzde 15.1 oranında yükseldiğini takdir ediyorlar. Sadece petrol fiyatı için tahmin dikkatli. Ama bir zamanlar petrol gelirleriyle bağlantılı masraflar 2029'a kadar askıya alındı, hükümet alanını daha özgürce geçirmek için verdi.
İki şey bu bütçenin gerçekte nasıl ortaya çıkacağını belirleyecek ve Kremlin de konuşmamayı tercih ediyor. Birincisi, Ukrayna'daki savaş gerçekten maliyetlerdir. İkincisi, hükümetin rakamlarına uymayı planladığıdır. İlk konuda, Maliye Bakanı Anton Siluanov hükümetin öncelikleri hakkında en azından samimi olmuştur. Savunma ilk gelir, nüfusun sakin kalmasına yardımcı olan sosyal ödemelerle birlikte: silahlar, fabrika modernizasyonu, askerleri ve aileleri için para. Tam olarak ne kadar para harcanıyor ve ne için dar bir çember dışında kimse bilmiyor, önceki yıllarda bu harcamaların çoğu gizli kalacaktır. Yayınlanmış rakamlar, Maliye Bakanlığı ve Ordu generalleri arasındaki görüşmelerde ilk teklif olarak görülmelidir. Geneller nadiren teknokratların önünde kaybediyor.
Hükümetin rakamlarına uyması gerektiği gibi, geçmiş kendisi için konuşur. Moskova, işgalden beri açıklığa yönelik herhangi bir hedefle karşılaşmadı. Geçen yıl, GSYH'nin yüzde 0,5'inin açığına söz verdi ve yılın yüzde 2.6'i kapattı. Bu yılın Şubat ayından bu yana yüzde 1.6 hedefi aşıldı; yılın sonunda, açığın yüzde 3'e ulaşması bekleniyor.
Bir yıl önce, bakanlık 2026 yılında askeri harcamaları keseceğini açıkladı; neredeyse kesinlikle yıl daha fazla harcamayla sona erecek. İran savaşının petrol fiyatı önemli ölçüde yükseltildiği bir yana, hassas «spending tarafından kesme planı kuruldu. Bu ani kar bile büyük ölçüde çözüldü, petrol şirketleri için sert ruby ve ödemeler tarafından kazındı, iç pazarda benzin tutmayı hedefliyordu.
Kim, o zaman, bu bütçe gerçekten içindir? Öncelikle Rus merkezi bankası için. İlgi oranları acı verici derecede yüksek kalıyor ve Kremlin onları toprak istiyor. Merkez bankası ilk önce mali disipline ihtiyacı olduğunu söyledi ve bütçe tam olarak kağıt üzerinde sunuyor. Bu, Rus Bankası uzayını daha düşük oranları yeniden başlatmak için verecekti. Ancak hesaplar yanlış giderse, daha önce olduğu gibi, fiyatlar daha uzun süre yüksek kalacaktır.
Bu arada, birisi faturayı ödemek zorundadır. Zaten artan gelir vergisinden sonra, şirket kâr vergisi ve KDV, hükümet şimdi daha az görünür kaynaklardan para talep ediyor. Tasarruf ve yatırımlardan gelen gelirler en yüksek ilerici dereceye göre vergilendirilir; elbette savaş gazları dışlanacaktır. Maden şirketleri ve kimyasal atık üreticileri, birkaçı hala yurtdışında iyi yapıyor, olağanüstü kârlara bir kez dünya çapında bir vergiyle karşı karşıya kalıyorlar). <x0 non-dost olmayan ülkelerden gelen yatırımcılar» bloke bölmelerinin vergileri iki kat daha fazla olacaktır. Yurt dışından online alışveriş daha pahalıya mal olacak, sigara ve alkol gibi, belediye hizmetleri faturaları planlanandan daha hızlı artacaktır. Bununla birlikte, şüpheler açığın ve borcun Maliye Bakanlığı tarafından öngörülmüş sınırların içinde kalacağıdır.
Dürüst olmak gerekirse, Batı standartlarına göre, bunların hiçbiri kötü görünüyor. GSYİH'nin yaklaşık yüzde 2'si Washington, Londra veya Paris'te kıskanacak. Rusya'nın kamu borcu, beşinci bir GSYİH'den daha az. Amerika'nın yüzde 126'sı, Fransa'nın yüzde 118'i ve Britanya'nın neredeyse yüzde 100'ü. Japonya'nın borcu yüzde 200'den fazla, ancak yatırımcılar henüz tahvil pazarını terk etmedi.
Fark para ödünç veren ve kullananlarda yatıyor. Batı hükümetleri dünyanın her yerinden ödünç alıyor. Rusya, uluslararası pazarlardan dışlanmış, sadece bankalarından ve iki taraflı faiz oranlarından ödünç alabilir. Para yollar, fabrikalar, okullar veya hastaneler için gitmez. Onlar kabuklar ve korku için giderler, satın alabilecek herhangi bir şey üretmezler. Bu nedenle, bu maliyetler ekonominin verimliliğini veya potansiyelini arttırmaz. Aynı mallar için rekabet eden daha fazla para daha yüksek fiyatlar anlamına gelir. Yüksek fiyatlar faiz oranları yüksek tutar. Yüksek fiyatlar devlet emirlerine ve sübvansiyonlara güvenemeyen sivil işletmelere yol açıyor, savunma sektörü buna rağmen çalışmaya devam ediyor. Bu döngünün her dönüşüyle, ekonominin iki parçası arasındaki boşluğu genişletir - askeri ve sivil.
Inflation, bu savaşın ödediği gerçek vergidir. Başlangıçta şehir orta katmanına çarptı, kayıp tasarruflarla insanlar, şimdi yeni yatırım gelir vergisinin ana hedefi. Ama şimdi yük her şeye yayılıyor. Büyük savaş maliyetleri son üç yılda neredeyse yüzde 7 artış gösterdi, büyüme hızı iki kat daha fazla. Bu süre bitti. Gerçek gelir, bu yıl sadece yüzde 1 ve gelecek yıl yüzde 1.4 artış bekleniyor. Savaştan faydalananlar ve sadece ödeme yapanlar arasındaki boşluk genişlemeye devam edecek.
Bu önerilen mali austerity, Rus hükümeti ile karşı karşıya olan sorunları çözmez. Sadece başka bir yıl boyunca onları ertelemek, savaşın sona ereceğini, petrolün fiyatının iyileşmesi veya Washington, tasarıyı ödemeden önce duruşunu hafifletecektir. Her yıl, Rusya'yı daha az rezervleri, daha pahalı borç, daha ağır vergiler ve bir sonraki darbe ile uğraşmak için daha az fırsat bırakıyor. Eğer savaş bu kışı yükselirse, bu rakamlar son iki yılda yaptıkları gibi ilkbahara kadar düşecektir.
Rus ekonomisi, elbette ayrı düşmemektedir. Ama yavaş yavaş çürüyor. Vladimir Putin, mevcut jeopolitik hedeflerini ödemek için Rusya'nın gelecekteki rehinesini tutuyor. Yeni bütçe bu anlaşmayı değiştirmez, sadece ülkeye aylık taksitler ekliyor.
Alexander Kolyander, Rusya'nın siyaseti ve ekonomisi, Ukrayna ve daha geniş Avrasya bölge ile ilgili olarak Avrasya Grubu'nda direktör. Wall Street Journal ve Credit Suisse'de bir bankacı olmak için bir muhabirdi. Harkiv'de doğdu, Ukrayna, Londra'da yaşıyor.
